Witaj w witrynie Podwórko NIVEA!
Używamy narzędzi do analizy sposobu korzystania przez użytkowników z naszych stron internetowych w celu ich zoptymalizowania. W każdej chwili możesz nie wyrazić na to zgody, klikając tutaj.

Używamy narzędzi, by zapewnić Ci indywidualną informację produktową o przeznaczeniu marketingowym, również poza naszą stroną internetową. W każdej chwili możesz wycofać swoją zgodę, klikając tutaj.
Zgadzam się Zmień ustawienia
Data publikcaji: 21.04.2021
Autor: Aleksandra Piotrowska

Dziecko – istota społeczna

W momencie przyjścia na świat dziecko to przede wszystkim istota biologiczna – energia organizmu noworodka kierowana jest głównie na to, aby wszystkie tkanki i narządy nauczyły się funkcjonować niezależnie od organizmu matki.

Na plan pierwszy wysuwają się jego biologiczne potrzeby – m.in. potrzeba snu, tlenu, pokarmu, odpowiedniej temperatury. Ale bardzo szybko rodzice przekonują się, że na potrzebach biologicznych nie kończą się wymagania rosnącego dziecka. Pojawiają się i wywierają wpływ na zachowanie dziecka potrzeby psychologiczne, uwarunkowane strukturą tworzącej się osobowości. 
Przyjrzyjmy się trochę wybranym spośród nich – potrzebom nazywanym społecznymi, bo kształtują się pod wpływem kontaktów z innymi ludźmi, a ludzie są do ich zaspokojenia niezbędni. Powstają począwszy od najwcześniejszego dzieciństwa i przez całe życie wywierają wpływ na nasze zachowania. Spośród wielu potrzeb należących do tej grupy zwróćmy uwagę na potrzebę kontaktu emocjonalnego, afiliacji i przynależności.
Początków tych potrzeb doszukujemy się we wczesnym niemowlęctwie, kiedy to w trakcie zaspokajania wrodzonych potrzeb biologicznych, a więc w czasie karmienia, przewijania czy mycia, dziecko doświadcza fizycznej obecności matki czy zastępującej ją osoby. Stopniowo zaczyna ono łączyć, kojarzyć przyjemne doznania (ustąpienie głodu, ciepło, przytulanie, delikatne głaskanie czy kołysanie) z obecnością opiekuna i fizycznym z nim kontaktem. W miarę upływu czasu (i w miarę rozwoju) ten kontakt przejawia się także w innych formach – nie tylko dotyk, przytulenie czy kołysanie, ale także sam widok matki czy ojca, ich uśmiech, wypowiadane czułym tonem słowa wywołują pozytywne emocje, stan zadowolenia i przyjemności. Zobaczcie, że oznacza to początek istnienia i działania potrzeby kontaktu emocjonalnego – np. dziecko płacze nie tylko wtedy, kiedy jest głodne czy obolałe, ale także po prostu w celu przywołania bliskiej osoby, bo jej obecność (gwarantująca stan przyjemności) zaczęła już być potrzebna.
 

Ta potrzeba kontaktu emocjonalnego zmienia się dalej i rozwija wraz z upływem czasu – u dziecka w wieku szkolnym możliwość jej zaspokojenia wiąże się nie tylko z matką czy członkami najbliższej rodziny, lecz także z innymi osobami – kolegami, nauczycielami. Ogólne dążenie do nawiązywania pozytywnych kontaktów z innymi ludźmi, darzenia ich uczuciami (np. sympatii, przyjaźni, czułości, zainteresowania), ale i otrzymywania uczuć, aprobaty ze strony innych to potrzeba afiliacji.
O ile potrzeba kontaktu emocjonalnego mogłaby być zaspokojona przez jedną, wybraną osobę (np. czułą, kochającą matkę), o tyle potrzeba afiliacji skłania dziecko do szukania innych osób – grupy, do której mogłoby należeć, czuć się w niej akceptowane i aprobowane. Powstaje zatem kolejna struktura wywierająca wpływ na zachowanie – potrzeba przynależności. Do jej zaspokojenia cudownie nadaje się np. grupa rówieśnicza – grupa przedszkolna, podwórkowa czy szkolna.

Oczywiście w miarę dorastania pojawiają się kolejne potrzeby – np. istniejącą potrzebę zależności emocjonalnej uzupełnia w pewnym sensie przeciwna do niej potrzeba samodzielności, niezależności, ale w żadnym okresie życia nie potrafimy osiągać zadowolenia i komfortu psychicznego bez kontaktowania się z ludźmi. Pamiętajmy – człowiek jest istotą społeczną!
 

 

 

 

Polecane

Czy wiecie, że w trakcie rozwoju prenatalnego, dokonującego się jeszcze przed narodzeniem, ze wszystkich zmysłów najwcześniej zaczyna działać dotyk?

Polecane

Człowiek jest istotą społeczną i spędza życie przede wszystkim w sytuacjach społecznych, w których oprócz niego zaangażowane są inne osoby.

Polecane

Na rozwój dziecka oddziałują różne środowiska – dom rodzinny, instytucje typu przedszkole czy szkoła, grupa rówieśnicza, ale rodzina zajmuje wśród nich wyjątkową pozycję. Powodów jest kilka.

Polecane

Maleńkie dzieci są całkowicie zdane na łaskę tych, którzy je powołali na świat.